„Lama” Małgorzata Strzałkowska

  • Tekst ma formę łamańca językowego o wyraźnym rytmie i powtarzalnej budowie zdań.
  • Opiera się na zestawieniu bardzo podobnych fonetycznie wyrazów (np. lama, mama, mata, tama, plama, łata).
  • Utrudnia to płynne czytanie i sprzyja pomyłkom artykulacyjnym.
  • Widoczna jest regularna struktura składniowa (X ma Y), która nadaje tekstowi melodyjność i ułatwia zapamiętywanie.
  • Jednocześnie zmiana jednego elementu w każdym wersie powoduje „plątanie się” języka.
  • Utwór pełni funkcję zabawową i ćwiczeniową, rozwija dykcję, koncentrację oraz sprawność językową, szczególnie u dzieci.

Lama ma tatę,
tata ma mamę,
mama ma matę,
mata ma plamę.

Lama ma mamę,
mama ma tatę,
tata ma tamę,
tama ma łatę.