Prometeizm

  • Postawa buntu indywidualisty przeciw Bogu, siłom natury czy skrępowaniu jednostek.
  • Zakłada zgodę na poświęcenie siebie i samotne cierpienia w imię dobra zbiorowego.
  • Jedna z charakterystycznych cech bohatera romantycznego.
  • Pojęcie odwołuje się do mitu o Prometeuszu, który sprzeciwił się Zeusowi, wykradł bogom ogień i przekazał go ludziom, za co został ukarany.

  • W romantyzmie prometeizm oznacza przede wszystkim samotny bunt wybitnej jednostki przeciw Bogu lub niesprawiedliwemu porządkowi świata.
  • Podejmowany był w imię szczęścia narodu lub całej ludzkości.
  • Przykładem jest Konrad z Dziadów cz. III Adama Mickiewicza.