- Proponujemy kolejny łamaniec językowy.
- Poznajemy zabawną przygodę kleszcza, który zakleszczył się w leszczynach i potrzebował pomocy Szczepana.
- Bohaterowie to:
- kleszcz (kleszczyk),
- Szczepan.
- Sytuacja (wydarzenia):
- kleszcz zakleszcza się w gąszczu leszczyn i wzywa pomocy,
- przybiega Szczepan i używając używa kleszczy wyciąga kleszcza,
- uratowany bohater z radością dziękuje wybawcy.
- Komizm pojawia się dzięki zestawieniu podobnie brzmiących wyrazów:
- kleszcz – zakleszczył – odkleszczy – kleszczy – kleszczami – leszczyn – wrzeszczy.
- Zabawna jest także personifikacja kleszcza:
- owad mówi,
- wrzeszczy,
- klaszcze,
- uśmiecha się,
- „szczerzy paszczę”.
- Autorka zastosowała środki językowe:
- grę słów,
- powtórzenia,
- rymy,
- wyrazy dźwiękonaśladowcze,
- podobnie brzmiące wyrazy,
- dialog,
- zdrobnienie („kleszczyk”),
- personifikację,
- nagromadzenie głosek i zbitek spółgłoskowych sz, szcz, cz, k, l.
- Nastrój:
- lekki,
- żartobliwy,
- pogodny. Sytuacja początkowo wygląda groźnie dla kleszcza, ale kończy się szczęśliwie i humorystycznie.
- Utwór pozwala ćwiczyć sprawność wymowy.
Kleszcz w leszczynach się zakleszczył:
– Niech mnie ktoś odkleszczy! – wrzeszczy.
Przybiegł Szczepan, użył kleszczy
i kleszczami z gąszczu leszczyn
wyrwał kleszcza. Już nie wrzeszczy.
– Brawo Szczepan! – kleszczyk klaszcze
i w uśmiechu szczerzy paszczę.