- Mała ojczyzna – pojęcie powiązane ze społecznością lokalną i miejscem urodzenia, zamieszkania, szczególnie bliskim sercu.
- Tak więc pojęcie kryje zarówno geograficzną przestrzeń wokół domu, regionu, jak i symboliczne miejsce wypełnione kulturowymi znakami czy opowieściami (np. legendami, opowiadaniami).
- To często fundament, na którym człowiek buduje swoje życie.
- Przestrzeń, gdzie człowiek czuje się zadomowiony, bezpieczny i z którą jest związany emocjonalnie.
- To przestrzeń mityczna, gdzie oprócz elementów architektury i przyrody składają się na nią dziedzictwo kultury, historia regionu powiązana z indywidualnymi losami jednostki, jej rodziny, przyjaciół, wspólnoty lokalnej.
- Mała ojczyzna:
- ukochane miejsca,
- krajobrazy,
- ludzie.
- Stanowi symboliczne centrum świata poszczególnych ludzi i jest ważnym składnikiem ich tożsamości kulturowej.
- A. Mickiewicz, „Pan Tadeusz”.
- E. Orzeszkowa, „Nad Niemnem”.
- W. D. Reymont, „Chłopi”.
- Cz. Miłosz, „Dolina Issy”.
- A. Zagajewski, „Dwa miasta”.
- A. Zagajewski, „Jechać do Lwowa”.
- P. Huelle , „Weiser Dawidek”.
- T. Konwicki, „Kronika wypadków miłosnych”.
- T. Konwicki, „Pamflet na siebie”.
- E. Wiechert, ”Dzieci Jerominów” .
- W. Myśliwski, „Kamień na kamieniu”.
- W. myśliwski, „Widnokrąg”.
- T. Kantor, „Wielopole, Wielopole”.
- J. Twardowski, „Mała ojczyzna”.
- W. Odojewski, „Zasypie wszystko, zawieje”.
- G. Grass, „Blaszany bębenek”.
- S. Chwin, „Hanemann”.
- J. Olczak-Ronikier, „W ogrodzie pamięci”.
- O. Tokarczuk, „Prawiek i inne czasy”.
- J. Dehnel, „Lala”.
- H. Bienek, „Pierwsza Polka”.