Antropocentryzm

  • Pogląd, według którego człowiek jest najważniejszy we wszechświecie.
  • Człowiek znajduje się w centrum zainteresowania i stanowi najważniejszy punkt odniesienia w poznawaniu oraz interpretowaniu świata.
  • Nazwa pochodzi z języka greckiego: ánthrōpos – człowiek oraz łac. centrum – środek.
  • Szczególne znaczenie zyskał w renesansie, kiedy zainteresowanie kulturą antyczną połączono z fascynacją człowiekiem, jego rozumem, możliwościami, cielesnością i życiem doczesnym.
  • Antropocentryzm pozostawał w kontraście do charakterystycznego dla średniowiecza teocentryzmu, który w centrum świata stawiał Boga.
  • Najważniejsze cechy to:
    • człowiek w centrum zainteresowania,
    • zainteresowanie ludzką naturą,
    • indywidualizm,
    • wiara w możliwości człowieka,
    • znaczenie rozumu i wiedzy,
    • zainteresowanie życiem doczesnym,
    • rozwój osobowości i talentów,
    • zainteresowanie ludzkim ciałem,
    • godność człowieka,
    • poznawanie świata,
    • związek z humanizmem renesansowym.