- Wiersz „Czyżyk” jest przykładem łamańca językowego.
- Jego celem zabawa językiem i sprawnością artykulacyjną.
- Utwór odwołuje się do krótkiej, humorystycznej sytuacji:
- czyżyk czesze czarnego koczka, próbując usunąć z jego futra „loczki”, co kończy się częściowym niepowodzeniem.
- Najważniejsze w wiersza jest nagromadzenie głosek szumiących i syczących („cz”, „sz”, „ż”, „czk”), które:
- płynne czytanie,
- wymagają precyzyjnej wymowy,
- prowokują pomyłki i przejęzyczenia.
- Opisana sytuacja ma charakter nieco absurdalny (komizm sytuacyjny):
- ptak czesze kota,
- loki „wychodzą bokiem” mimo starań.
- Utwór jest krótki, rytmiczny i pozbawiony zbędnych opisów.
- Sens wiersza jest podporządkowany brzmieniu, treść służy językowi, a nie odwrotnie
- „Czyżyk” to przykład poezji, która bawi, uczy i ćwiczy jednocześnie.
- Ponadto wiersz pokazuje, że język może być przestrzenią zabawy, a trudność wymowy – źródłem radości.
