Kamieńska Anna

Anna Kamieńska

(12 kwietnia  1920 roku, Krasnystaw – 10 maja 1986 roku,  Warszawa)

Polska poetka, prozaik, autorka książek dla dzieci i młodzieży, eseistka, tłumaczka poezji bułgarskiej i rosyjskiej.

Dzieciństwo spędziła w Lublinie, tam skończyła Szkołę Powszechną im. Marii Konopnickiej i III Liceum Ogólnokształcące im. Unii Lubelskiej.

Studiowała pedagogikę, uczęszczała w okresie okupacji na tajne komplety, po wojnie  skończyła filologię klasyczną na Uniwersytecie Łódzkim, choć rozpoczęła na Uniwersytecie Lubelskim. Wyszła za mąż za Jana Śpiewaka i doczekała się dwóch synów.

W swych wierszach dawała wyraz ideom humanizmu chrześcijańskiego, wyrażała solidarność z cierpiącymi i umierającymi, afirmowała świat. Nawiązywała do Biblii i formuł modlitewnych.

Pisała o samotności, cierpieniu i śmierci.

Na charakter jej twórczości wpłynął ksiądz Jan Twardowski.

Debiutowała na łamach „Odrodzenia”, jest autorką wielu tomów poezji i opowiadań. Pracowała też w wielu czasopismach kulturalnych, najważniejsze z nich to:

  • „Wychowanie” (1949),
  • „O szczęściu” (1952),
  • „Bicie serca” (1954),
  • „Oj lesie, lesie zielony”, wydany wspólnie z mężem, zawiera tł. poezji bułgarskiej (1956),
  • „Pod chmurami” (1957),
  • „W oku ptak” (1959),
  • „Źródła” (1962),
  • „Odwołanie mitu” (1967),
  • „Wygnanie” (1970),
  • „Biały rękopis” (1971),
  • „Herody” (1972),
  • „Drugie szczęście Hioba” (1974),
  • „Rękopis znaleziony we śnie” (1978),
  • „Milczenia” (1979),
  • „Deszczowe lato” (1980),
  • „Wiersze jednej nocy” (1981),
  • „Raptularz wojenny” (1982),
  • „W pół słowa” (1983),
  • „Dwie ciemności „(1984),
  • „Milczenia i psalmy najmniejsze” (1988).

Rok 1960 to czas wydania tomiku wierszy „Słoneczny lizak” i debiut na rynku literatury dziecięcej i młodzieżowej. Popularność zyskała powieścią fantastyczno-filozoficzną „W Nieparyżu i gdzie indziej” (1967), później ukazały się „Są takie wyspy ” (1970),  „W królestwie Plastelinie” (1970″), „Wielkie małe rzeczy” (1974), „Sześciopiętrowy dzień” (1975), „Samowarek mojego dziadka” (1976), Marianna (1980).

Do ważnych tematów jej twórczości, zarówno poetyckiej, jak i prozatorskiej, należała „Biblia”, przybliżała ją czytelnikom, m.in. w „Twarzach księgi” czy „Książce nad książkami”.

W 1967 roku zmarł jej mąż Jan Śpiewak, któremu poetka poświęciła zbiór wierszy, zainicjowała z przyjaciółmi nagrodę imienia Jana Śpiewaka.

Inne utwory A. Kamieńskiej to:

  1. „Czasy ‚małego’ szczęścia” (zbiór lirycznych opowiadań) (1963),
  2. „Pragnąca literatura” (problemy pisarstwa ludowego u nurtu ludowego w poezji współczesnej, szkice literackie)(1964).
  3. „Jeden z grzechów pięknych” (felietony krytyczno-literackie na temat poezji) (1967),
  4. „Rozmowy z profesorem Daleczko” (1969),
  5. „Poeta ziemi rodzinnej ” (zbiór wspomnień i esejów o Stanisławie Piętaku) (1970),
  6. „Od Czarnolasu” (najpiękniejsze wiersze polskie) (1971),
  7. „Od Leśmiana” (najpiękniejsze wiersze polskie) (1974),
  8. Twarze księgi” (analiza i interpretacja Biblii) (1981),
  9. „Notatnik 1965–1972” (1982),
  10. „Na progu słowa” (1985),
  11. „Do źródeł” (psalmy i inne przekłady poetyckie) (1988),

Pod koniec życia „zajęła” się  twórczością religijną, współpracowała  z  dominikańskim wydawnictwem „W drodze”,  m.in. tłumaczyła poezję chrześcijańską, np. Księga Psalmów.