- W średniowiecznej Polsce urzędnik dworski lub książęcy, którego nazwa wywodzi się od słowa „komora”, czyli pomieszczenia lub części dworu związanej z osobą i majątkiem władcy.
- Początkowo komornik należał do otoczenia księcia lub możnowładcy i wykonywał powierzone mu zadania.
- Z czasem nazwa ta zaczęła oznaczać również różnego rodzaju urzędników wykonujących czynności administracyjne i sądowe.
- Średniowiecznego komornika nie należy utożsamiać ze współczesnym komornikiem sądowym, którego podstawowym zadaniem jest wykonywanie orzeczeń sądowych.
