„Od serca do ucha” [pastorałka góralska]

  • Pastorałka „Od serca do ucha” podkreśla radosny, wspólnotowy charakter Bożego Narodzenia.
  • Podmiot liryczny zaprasza wszystkich do wspólnego śpiewu i przeżywania tajemnicy narodzin Jezusa – prosto, serdecznie i bez patosu.
  • Poszczególne zwrotki prezentują:
    • I – wezwanie do wspólnego śpiewania i radości; obraz zimowej scenerii i pośpiechu ludzi, by zobaczyć Dzieciątko,
    • II – hołd oddany Jezusowi i Maryi; motyw dzwonów i aniołów wzmacnia uroczysty, ale nadal ciepły ton,
    • III – najbardziej liryczna i emocjonalna; skupia się na relacji matki i dziecka, wprowadza czułość i wzruszenie,
    • IV – radość wspólnego muzykowania; prawda o narodzinach Boga przekazana w prostych, ludowych obrazach.
  • Cechy języka i stylu:
    • powtórzenia („Malucha, Malucha”, „witają mi”) – wzmacniają emocje i ułatwiają zapamiętanie tekstu,
    • zdrobnienia („Dzieciąteczko”, „Okruszyno”) – budują ciepły, dziecięcy klimat,
    • proste obrazy (śnieg, żłób, flet, gwiazda) – charakterystyczne dla pastorałek ludowych.