„Pieśń nad pieśniami”

  • Tytuł oznacza najpiękniejszą, najdoskonalszą pieśń.
  • Inaczej pieśń najdoskonalsza, lepsza niż inne.
  • Księga mądrościowa Starego Testamentu.
  • Nie jest znany czas jej powstania.  Znawcy przedmiotu wskazują okres pomiędzy X a VI wiekiem p.n.e.
  • Wskazuje na to język i zawarte w utworze treści religijne.
  • Autor również nie jest znany.
  • Księgę podpisano imieniem Salomona, co jest zgodne z ówczesną tradycją przypisywania autorstwa największym mędrcom.
  • Stanowi zbiór pieśni weselnych, które często wykonywane były w starożytnym Izraelu podczas ślubów i wesel.
  • Narzeczeni czyli Oblubieniec (nazywany też Salomonem) i Oblubienica (Sulamitka) opowiadają o wzajemnym uczuciu i towarzyszących mu nieporozumieniach.
  • W finale księgi mowa jest o zwycięstwie prawdziwej miłości.
  • Całość stanowi 6 pieśni, mających formę dialogu Oblubieńca i Oblubienicy komentowanego przez chór.
  • Utwory mają formę dialogu, komentowanego przez dwa chóry oraz braci Oblubienicy.
  • W utworze znaleźć można refren, który tworzą powtórki wielu motywów czy zdań.