Różą [symbolika]

  • Byłą atrybutem grecko-rzymskich bogiń miłości, płodności, poranka, wiosny, wdzięku i radości.
  • Zdobiła ołtarze i posągi Dionizosa.
  • W mitologii róże powstały w chwili urodzin Afrodyty.
  • W średniowieczu symbolizowała miłość dworską, rycerza do swej pani serca.
  • Uznawana jest za królową kwiatów.
  • Postrzega się ją jako symbol i atrybut pięknych kobiet, ogólnie urody i doskonałego piękna.
  • Biała róża to znak Marii Panny, symbol cnoty, czystości i pobożności.
  • Postrzegana jest także jako znak wiosny i odradzającego się życia.
  • W chrześcijaństwie  jest też znakiem Chrystusa i oznacza zmartwychwstanie.
  • Może jednakże oznaczać śmierć i przemijanie, nietrwałość życia czy szczęścia.
  • Niekiedy jest emblematem życia zależnego od śmierci.
  • Róża to też znak nierozłącznej więzi szczęścia i cierpienia, przyjemności i przykrości, kolce róży to symbol trudów, przykrości i bólu życia.

Odniesienia odnaleźć można:

  • Owidiusz, „Sztuka kochania”.
  • Hafiz, „Dywan”
  • D. Naborowski, „Róża”.
  • A. Mickiewicz, „Konrad Wallenrod”.
  • A. Mickiewicz, „Grób Potockiej”.
  • J. Słowacki, „Kordian”.
  • J. Słowacki, „Sen srebrny Salomei”.
  • S. Wyspiański, „Wesele”.
  • M. Romanowski, „Co tam marzyć”.
  • L. Szczepański, „Rosa mystica”.

Wg Słownika symboli literackich R. Kuleszewicza, Białystok 2003.