Wpisy

Część wspólna wyrazu pochodnego z wyrazem podstawowym. Do tematu słowotwórczego najczęściej dołącza się formant.

Cała rzeczywistość ukazana w dziele literackim. Obejmuje: czas, przestrzeń wydarzenia, postaci, przedmioty, sytuacje, przeżycia, refleksje. Ma fikcyjny charakter, jest wykreowany przez autora. Nie musi być zgodny ze światem rzeczywistym. Może mieć charakter: realistyczny, fantastyczny, baśniowy, […]

Symultanizm – sposób konstruowania utworu polegający na jednoczesnym przedstawianiu kilku wydarzeń, obrazów, sytuacji lub perspektyw, które rozgrywają się równolegle. Nazwa pochodzi od łac. simultaneus – „jednoczesny”. Polega na tym, że autor może zestawiać ze sobą […]

Kierunek w filozofii starożytnej. Głosił, że człowiek powinien kierować się rozumem, cnotą i wewnętrznym spokojem, przyjmując ze spokojem zarówno szczęście, jak i przeciwności losu. Za twórcę stoicyzmu uważa się Zenona z Kition. Do znanych stoików […]

W tragedii antycznej pieśń chóru następująca po każdym epejsodionie. W tragedii antycznej pieśń wykonywana przez chór znajdujący się na orchestrze, śpiewana między kolejnymi epejsodiami, czyli częściami dialogowymi dramatu. Nazwa pochodzi z gr. stásimon – „pieśń […]

Sofizmat – pozornie logiczne i poprawne rozumowanie, które w rzeczywistości zawiera błąd i prowadzi do fałszywego lub nieuzasadnionego wniosku. Może być stosowany świadomie, aby przekonać odbiorcę, zmylić go albo wygrać spór. Nazwa pochodzi od gr. […]

Skene – w teatrze starożytnej Grecji budynek znajdujący się za orchestrą, stanowiący zaplecze dla aktorów, a z czasem również tło sceniczne przedstawienia. Nazwa pochodzi z gr. skēnḗ – „namiot, buda, scena”. Zastosowanie skene: początkowo była […]

Rytm – regularne lub celowo uporządkowane powtarzanie się określonych elementów w utworze, które nadaje wypowiedzi odpowiednie tempo, płynność i melodyjność W poezji rytm powstaje dzięki powtarzalności sylab, akcentów, wersów, rymów, pauz czy podobnych konstrukcji składniowych. […]

Rym – powtórzenie jednakowych lub podobnie brzmiących głosek w zakończeniach wyrazów, najczęściej znajdujących się na końcu wersów. Jest jednym z elementów nadających poezji rytmiczność i melodyjność. Przykłady: Pada deszcz na drzewa, wiatr po polach śpiewa. […]

Walka o ludzką duszę między siłami dobra i zła. Psychomachia – motyw przedstawiający wewnętrzną walkę dobra ze złem w duszy człowieka. Poszczególne cnoty i grzechy mogą być ukazywane jako personifikowane postacie prowadzące ze sobą walkę. […]