Ujednostajnić. Ustalać. Normować. Podciągać pod szablon. Jednolicić. Harmonizować. Koordynować. Zestrajać. Synchronizować. Integrować. Normalizować. Unifikować. Uniformizować. Standaryzować. Zgrywać. Upodabniać. Zrównywać. Wyrównywać. [wg Słownika wyrazów bliskoznacznych pod redakcją Stanisława Skorupki]
Odłóg. Nieużytek. Pole. Gleba. Ogród. Jałowizna. [wg Słownika wyrazów bliskoznacznych pod redakcją Stanisława Skorupki]
Wierzyć. Pokładać wiarę. Dawać wotum zaufania. Polegać na kimś. Dowierzać. Zdawać się na kogoś. Żywić ufność do kogoś. Pokładać w kimś ufność. Darzyć kogoś zaufaniem. Mieć do kogoś zaufanie. Odnosić się do kogoś z zaufaniem. […]
Znaleźliśmy w sieci brzmiące absurdalnie i niepokojąco ogłoszenie. Prawdopodobnie autorka popełniła niefortunny błąd językowy lub skróciła wypowiedź w sposób, który prowadzi do tragikomicznego nieporozumienia. Fraza „Przyjmę łóżko dla 2,5 letniego synka, niestety synka muszę wyrzucić” sugeruje coś […]
Przychodzi baba do lekarza a lekarz: – Wyjdzie pani, bo już o nas kawały opowiadają.
Ten wiersz to znakomity przykład poezji dźwiękowej, czyli utworu, w którym najważniejszą rolę odgrywa brzmienie języka. Wykorzystuje powtarzające się głoski syczące i szeleszczące: s, sz, cz, ś, ż, tworząc efekt językowego łamańca oraz silnego, niemal […]
Język stale się zmienia – niektóre słowa zyskują popularność, inne stopniowo znikają. Słowa, które wychodzą z użycia, nazywamy archaizmami lub wyrazami przestarzałymi. Często są to wyrazy, które dawniej były powszechne, ale dziś brzmią obco lub […]
Patriotyczna pieśń „Wstań, biały orle” odwołuje się do symbolu Polski – białego orła. Ma charakter wezwania do odrodzenia, walki i nadziei. Pieśń ta nie należy do kanonu najbardziej znanych utworów patriotycznych jak „Rota” czy „Mazurka […]
Wiersz „Mistrz skrzypiec z Przasnysza” to przykład językowej zabawy – tym razem niemal ekstremalnej aliteracji, skupiającej się na głoskach „sz”, „cz”, „rz”, „ż”, „trz”, „z” i podobnych, co tworzy efekt szeleszcząco-zgrzytliwej muzyki językowej. Wiersz przedstawia […]
Wiersz Jana Brzechwy pt. „Nie pieprz, Pietrze” to błyskotliwa, pełna humoru i językowych sztuczek zabawa słowem, będąca jednocześnie świetnym przykładem na językowy absurd, aliterację i komizm sytuacyjny. Wiersz opowiada zabawną historię domowej kłótni między Pietrzem […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
