Elementy, na które należy zwrócić uwagę podczas omawiania obrazu: klucz interpretacyjny (struktura obrazu lub inny sposób wynikający z kontekstu omawiania), temat (sytuacja lub scena przedstawiana na obrazie), tytuł (czy jest adekwatny do ilustrowanej treści), kompozycja […]
Renesans (ok. XV -XVI wiek) freski, malarstwo olejne, odnowienie tradycji antyku, ład i harmonia, odkrycie perspektywy centralnej (trójwymiarowej), twórczość w duchu humanizmu, artysta jako badacz i filozof, ideał człowieka wykształconego, nowożytny mecenat. Barok (lata 70. […]
Przykazania Pana Cogito: 1. Przyjmij aktywną postawę wobec świata. Nie wolno ci być obojętnym. Wobec łotrostwa, przemocy, obłudy wystosuj Gniew i Pogardę. 2. Nie zwalczaj zła siłą, bo to będzie oznaczać nowe zło. 3. Bądź […]
Funkcjonował w latach 1960-1980. Nurt przeciwstawny wobec nurtów z bogactwem form i środków. Cechy charakterystyczne to: oszczędna stylistyka, unikanie dekoracyjności, ograniczanie jaskrawych barw,, eliminowanie możliwości kojarzenia dzieła z czymkolwiek, obrazy nie przedstawiają żadnych przedmiotów, ruchu […]
Datuje się je od połowy XX wieku. Cechy charakterystyczne: nieprzewidywalność i zmienność tematyki, różnorodność tworzenia dzieł, mnogość języków artystycznych, obecność wielokulturowych wpływów, kreowanie, przekształcanie zamiast naśladownictwa, odejście od tradycyjnej estetyki, odrzucenie pojęcia piękna Tematy najczęściej […]
Mass media: powstały, gdy technologie dystrybucji informacji (druk, film, telewizja) zostały połączone ze sposobami produkcji, wpłynęły na powstanie koncernów medialnych (wydawnictwa, studia filmowe), pojęcie oznacza instytucje wytwarzające przekazy informacyjne lub rozrywkowe w celu masowego rozpowszechniania, […]
Silna ekspresja. Bogactwo środków. Asymetria i dynamika. Pomysłowość i zaskakujące koncepcje. Malowniczość, nieregularność. Skomplikowanie, subiektywizm, zachwianie proporcji. Indywidualna maniera malarska, zamiast dokładnego naśladowania natury.
Antyczne ideały piękna związanego z dobrem. Harmonia i proporcje w doborze i układzie elementów dzieła. Oszczędność środków. Powiązanie w dziele: prostoty, jasności, porządku, uniwersalizmu.
Sprawnie odtworzony wzorzec zamiast oryginalności. Dowód rzemieślniczego kunsztu twórcy i jego znajomości innych wartościowych dzieł. Wzbudzanie wzniosłych uczuć i pobudzanie żarliwości religijnej. Stosowanie silnych środków ekspresji poprze: żywe kolory złocenia, dynamikę.
Naśladowanie rzeczywistości w sposób dowodzący opanowania przez twórcę techniki. Odpowiedni dobór elementów. Brak przypadkowości. Kompozycja decydująca o powstaniu nowej całości (statyczna). Uporządkowany obraz świata materialnego lub idealnego (prostota). Harmonia i proporcje oparte na wyliczeniach matematycznych […]
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
