„Wśród nocnej ciszy”

  • „Wśród nocnej ciszy” to tradycyjna polska kolęda religijna, o charakterze uroczystym i wspólnotowym.
  • Łączy w sobie cechy pieśni narracyjnej (opowiadającej wydarzenia biblijne) oraz hymnicznej (oddającej cześć i chwałę Bogu).
  • Głównym tematem kolędy jest narodzenie Jezusa Chrystusa oraz radość z przyjścia Zbawiciela.
  • Utwór ukazuje:
    • objawienie się Boga ludziom („Bóg się wam rodzi”),
    • drogę pasterzy do Betlejem,
    • spełnienie mesjańskich zapowiedzi,
    • aktualność tajemnicy Bożego Narodzenia w życiu wierzących.
  • Podmiot liryczny ma charakter zbiorowy („my czekamy”), co podkreśla wspólnotowy wymiar wiary.
  • Adresatami są: pasterze (bezpośrednio), wszyscy wierni, którzy uczestniczą w przeżywaniu tajemnicy narodzin Chrystusa, sam Jezus jako Zbawiciel.
  • Kolęda składa się z kilku zwrotek, z których każda pełni określoną funkcję, np. anielskie ogłoszenie narodzin Chrystusa, przybycie pasterzy do żłóbka, podkreślenie spełnienia proroctw mesjańskich, odniesienie do teraźniejszości i Eucharystii.
  • Język kolędy jest podniosły, prosty i obrazowy, dostosowany do przekazu religijnego. Występują m.in.:
    • apostrofy („Wstańcie, pasterze”),
    • powtórzenia (refrenowe wersy),
    • epitety („nocna cisza”, „wielka radość”),
    • archaizmy („Tyś”, „żądany”), które nadają utworowi uroczysty, tradycyjny charakter.
  • Symbole:
    • nocna cisza – czas objawienia sacrum,
    • Betlejem – miejsce spotkania Boga z człowiekiem,
    • żłób – znak pokory i bliskości Boga,
    • chleb i wino – wyraźne odniesienie do Eucharystii, podkreślające ciągłą obecność Chrystusa w Kościele.
  • Kolęda niesie przesłanie, że narodzenie Chrystusa jest wydarzeniem radosnym i zbawczym, Bóg przychodzi do ludzi w prostocie i pokorze, tajemnica Bożego Narodzenia nie należy tylko do przeszłości, lecz trwa w życiu wierzących.
  • Funkcje kolędy:
    • liturgiczna (śpiewana podczas Pasterki),
    • integrującą wspólnotę wiernych,
    • katechetyczna – przypomina podstawowe prawdy wiary,
    • emocjonalną – budzi radość, wzruszenie i refleksję.

Wśród nocnej ciszy głos się rozchodziWstańcie, pasterze, Bóg się wam rodzi!Czym prędzej się wybierajcieDo Betlejem pospieszajciePrzywitać PanaCzym prędzej się wybierajcieDo Betlejem pospieszajciePrzywitać Pana
Poszli, znaleźli Dzieciątko w żłobieZ wszystkimi znaki danymi sobieJako Bogu cześć Mu daliA witając zawołaliZ wielkiej radościJako Bogu cześć Mu daliA witając zawołaliZ wielkiej radości
Ach, witaj Zbawco z dawna żądanyCztery tysiące lat wyglądanyNa Ciebie króle, prorocyCzekali, a Tyś tej nocyNam się objawiłNa Ciebie króle, prorocyCzekali, a Tyś tej nocyNam się objawił
I my czekamy na Ciebie, Pana (hej)A skoro przyjdziesz na głos kapłanaPadniemy na twarz przed TobąWierząc, żeś jest pod osłonąChleba i winaPadniemy na twarz przed TobąWierząc, żeś jest pod osłonąChleba i wina (hej)Chleba i wina