- Powieść wydana po raz pierwszy wydana w 2009 roku.
- Adresatami były dzieci, jak i dorośli czytelnicy.
- Łączy elementy baśni i fantastyki z realiami historycznymi stanu wojennego w Polsce w 1981 roku, kiedy zostaje wprowadzony w Polsce stan wojenny.
- Wykorzystanie fantastyki służy demaskowaniu mechanizmów totalitarnej rzeczywistości.
- Autor wykorzystał baśń i groteskę opowiadając o stanie wojennym, odbiorca stopniowo odkrywa, że to, co fantastyczne, ma swoje odpowiedniki w rzeczywistości historycznej.
- Historia utraty dzieciństwa, widziana oczami kilkuletniego chłopca, Adasia, co ma wpływ na:
- realne zniekształcenia wydarzeń,
- zamianę ludzi i instytucji w potwory i fantastyczne byty,
- prezentację dziecięcego poczucie zagrożenia, chaosu i bezradności.
- Wydarzenia pokazują, że:
- historia widziana oczami dziecka jest bardziej emocjonalna niż faktograficzna,
- system opresji działa nie tylko fizycznie, ale też psychicznie,
- trauma dzieciństwa pozostaje w pamięci na całe życie.
- Powieść zawiera symbole:
-
- Wroniec to uosobienie władzy, przemocy systemu, stanu wojennego,
- ciemność, noc, labirynt miasta to dezorientacja, strach, brak kontroli;
- zniknięcie rodziców to rozpad poczucia bezpieczeństwa, doświadczenie traumy;
- dziecięce potwory to personifikacje instytucji represyjnych i propagandy
-
- Język i styl, autor wykorzystał obrazowy, metaforyczny styl, miejscami groteskowy i ironiczny, oparł się na językowych przekształceniach (nazwy potworów, neologizmy), które oddają dziecięcy sposób rozumienia świata. Starał się oswoić grozę, choć jednocześnie ją potęgował.
- Najważniejsze problemy powieści:
- oświadczenie strachu i traumy dziecka,
- mechanizmy władzy i przemocy systemowej,
- bezradność jednostki wobec aparatu państwa,
- pamięć zbiorowa i indywidualna,
- różnica między światem dzieci i dorosłych w interpretacji rzeczywistości.