- Utwór z serii łamańców językowych.
- Ma charakter zabawny i absurdalny.
- Opisuje sytuację, w której kawka (ptak) jedzie na hulajnodze (!), dostaje czkawki, czkawka „przejmuje kontrolę”, hulajnoga jedzie dalej sama.
- Obraz jest odrealniony, dziecięcy, pełen nonsensu, co jest typowe dla poezji zabawowej.
- Bohaterką jest kawka, która zachowuje się jak człowiek (jeździ hulajnogą).
- Ożywiona jest też czkawka, która hasa, działa aktywnie), jak i hulajnoga, która porusza się sama.
- Środki stylistyczne:
- onomatopeje (wyrazy dźwiękonaśladowcze): „hurkotem”, „chichotem”, tworzą warstwę dźwiękową i dynamikę,
- powtórzenia: „czkawka”, „kawka”, „hasa czkawka po kawce / kawka trzęsie się w czkawce”, nadają rytm i podkreślają komizm sytuacji.
- Rymy: kawka – truskawkach – czkawka – kawce – trawce (są częste, dokładne, zabawne fonetycznie, co wzmacnia melodyjność utworu).
- Wiersz ma regularny rytm, przypomina wyliczankę lub rymowankę, krótkie wersy, dynamiczne tempo, silna muzyczność, dlatego zapada w pamięć.
- Język jest lekki, potoczny, zabawowy,