Kwietyzm

  • Brak zainteresowania sprawami życiowymi.
  • Bierność, wyciszenie, rezygnacja z aktywnego działania i spokojnym przyjmowaniu rzeczywistości.
  • Nazwa pochodzi od łacińskiego quietus – „spokojny, cichy”.
  • W znaczeniu religijnym kwietyzm był nurtem mistycznym rozwijającym się szczególnie w XVII wieku.
  • Zakładał osiągnięcie bliskości z Bogiem poprzez wewnętrzne wyciszenie, kontemplację i ograniczenie własnej aktywności oraz pragnień.
  • Najważniejsze cechy:
    • bierność – powstrzymywanie się od działania,
    • wyciszenie – osiąganie wewnętrznego spokoju,
    • kontemplacja – skupienie na życiu duchowym,
    • rezygnacja z własnej woli,
    • obojętność wobec spraw doczesnych,
    • pokora,
    • poddanie się woli Boga,
    • ograniczenie pragnień i namiętności,
    • dążenie do duchowego spokoju.