- Przykład humorystycznego łamańca językowego.
- Oparty jest na zabawie słowami i nagromadzeniu trudnych do wymówienia głosek.
- Przedstawia absurdalną historię zbira, który z niezwykłą starannością myje i wierci bryłki żwiru.
- Jego spokojną pracę przerywa tir, wpadający z hukiem w żwir.
- Rozgniewany zbir w odwecie ściera pojazd na pył.
- Poetka zastosowała liczne środki stylistyczne:
- aliterację – nagromadzenie głosek „ż”, „rz”, „r” i „w” w wyrazach „zbir”, „żwir”, „wiertłem”, „wir” tworzące efekt łamańca językowego,
- rymy – „tkwił – mył – rył”, „tir – wir – zbir” nadające utworowi rytm i melodyjność,
- onomatopeja – „turkotem” przywołujące odgłos jadącego pojazdu,
- hiperbolę, starcie tira na pył jako celowe wyolbrzymienie, podkreślające absurd sytuacji,
- humor sytuacyjny, wynikający z nietypowego zajęcia zbira oraz jego przesadnej reakcji na zniszczenie żwiru,
- motywy: zbir • żwir • tir • praca • zniszczenie • gniew • zemsta • absurd • humor • zabawa językiem.
Pewien zbir w żwirze tkwił.
Bryłki żwiru z troską mył,
w bryłkach wiertłem dziurki rył.
Wtem z turkotem w żwir wpadł tir,
aż się w żwirze zrobił wir!
– Wstrętny tir! – zaburczał zbir. –
Bryłki żwiru drań mi zbił!
I zbir tira starł na pył.