- Proroctwo – zapowiedź przyszłych wydarzeń, której przypisuje się szczególne, często nadprzyrodzone lub boskie źródło.
- Osoba przekazująca proroctwo – prorok – ma zdolność przewidywania przyszłości lub poznawania prawd niedostępnych innym.
- Proroctwo jako sposób przewidywania przyszłości przez wybitne jednostki, obdarzone tą mocą przez Boga lub bogów, jest dawnym i wspólnym dla kultury śródziemnomorskiej elementem wierzeń religijnych, rozpowszechnionych od czasów najdawniejszych.
- Proroctwa i wróżby znane były:
- w religii Mezopotamii,
- w świecie wierzeń starożytnego Egiptu,
- religiach starosemickich (poprzedzających judaizm),
- w zaratusztranizmie, z którego idei czerpało później chrześcijaństwo.
- Prorokiem był Zaratustra, żyjący około 1000 lat p.n.e.
- Proroctwa spotkać można w kulturze starożytnej Grecji.
- Utwór przepowiadający przyszłość (prorokujący).
- Napisany przez osobę ciesząca się w danej społeczności szczególnym autorytetem.
- W Biblii prorokami są osoby, które nie tylko zapowiadają przyszłe losy świata, np.
- nadejście Mesjasza,
- Sąd Ostateczny,
- ale także objawiające bezpośredni przekaz od Boga.
- W Nowym Testamencie szczególną rolę proroctw ma „Apokalipsa św. Jana”.
