Bezokolicznik

Bezokolicznik – nieosobowa (bezosobowa) forma czasownika zakończona na:

  • -ć  (pisać, czytać śpiewać, gadać),
  • -c (piec, móc, biec).

Forma, która nie wskazuje czasu, osoby, liczby czy rodzaju  czasownika, określa znaczenie w formach czasu przyszłego złożonego (np. będę śpiewać, będą tańczyć), występuje po modalnych wyrażeniach (np. muszę ugotować, trudno wykonać, mogę podejść), a także w zdaniach okolicznikowych celu, gdzie pojawia się identyczność podmiotu zdania głównego i składowego (np. Pojawiła  się (w jakim celu?:), by porozmawiać).