Od słowa do słowa

Śmierć – to bogate dziecko, któremu się niczego nie odmawia.

Czasem i w brzydkim osiedlu możesz possać smaczną miazgę z kory drzewa.

Gdy ktoś pozostaje w tyle, ma to swoje przyczyny.

Gdzie ptaki lot zniżają, tam jest woda.

Kamienie na grobie będą o tym mówić.

Kura nie pieje.

My, ludzie, jesteśmy jak liście drzew.

My, ludzie, to jesteśmy tacy, że kochamy się dopiero, gdy śmierć nas rozdzieli.

Nocą jest moim przyjacielem, rano odwraca się ode mnie.

Pokrzykuje wesoło ten, komu się poszczęściło w rym roku.