Słowniki i terminy

Zasady poprawności językowej obowiązującej w sieci (Internecie). Norma dotyczy  tego co dopuszczalne  i niewłaściwe. Podstawowym językiem Internetu stał się angielski i wiele określeń właśnie z niego trafiło do słownika. Nie wolno;   używać wulgaryzmów, okazywać […]

Bezosobowe, bliźniaczo podobne do siebie przestrzenie. Pozbawione są cech wyróżniających. Mogą to być np.: dworce kolejowe, hotele sieciowe, galerie handlowe, nowoczesne środki transportu. Wyróżniają się komfortem, funkcjonalnością Z perspektywy człowieka to punkty tranzytowe, gdzie nie […]

Nieoznaczone miejsce zbiorowego cierpienia. Może to być masowy grób  czy np. wysiedlona wieś. Pamięć o takim miejscu przekazywana jest kolejnym pokoleniom najczęściej ustnie, w opowieściach świadków. Określenie nawiązuje bezpośrednio do terminu miejsce pamięci, oznaczającego przestrzeń […]

Stan zapomnienia i spokoju. Sfera bez wszelkich pragnień i namiętności. Całkowite uwolnienie się od cierpień związanych z ziemską egzystencją. Pojęcie ma korzenie w religii buddyjskiej.

Koczownik. Osoba prowadząca wędrowny tryb życia. Najczęściej są to członkowie ludów pasterskich.

Słowo o korzeniach greckich = powrót do domu, cierpienie. Oznacza tęsknotę za opuszczonym krajem ojczystym. W wieku XVII nostalgię uważano za chorobę dającą objawy somatyczne, takie jak: bezsenność, smutek, chorobę serca, melancholię. Obecnie zwraca się […]

Metaforyczne określenie długiej wędrówki: pełnej przygód, niebezpieczeństw, dramatycznych zdarzeń. W znaczeniu przenośnym zapisywana małą literą, jako tytuł utworu – wielką.

Utwór pochwalny. Wysławia , często przesadnie, osobę, czyn lub wydarzenie. Może mieć formę: wiersza, przemówienia, dedykacji, listu, toastu.

Słowo ma korzenie greckie, pan = wszystko, opikos = widzący. Wizja doskonałego więzienia. W takiej placówce nieliczni strażnicy mogą obserwować i nadzorować liczną grupę osadzonych. Cechą charakterystyczną jest działanie niewidzialne dla więźniów. Jest to metafora […]

Zabieg narracyjny. Polega na tym, że akcja utworu rozgrywa się równocześnie na dwóch płaszczyznach. Przykładem może być „Iliada”, gdzie funkcjonuje równolegle płaszczyzna realistyczna i fantastyczna.l