- Wiersz przedstawia zabawną scenkę z życia niezwykłego bohatera – jamnika ubranego w szarawary i beret, który spaceruje pośród trzcin i szuwarów.
- Zwierzę wykonuje różne czynności: zbiera rośliny, rozdaje je mieszkańcom mokradeł, a pod wieczór wdaje się w sprzeczkę z jaszczurkami.
- Następnie znika wśród roślinności.
- Głównym bohaterem jest uczłowieczony jamnik.
- Zwierzę nosi ubranie, wykonuje czynności typowe dla ludzi i nawiązuje relacje z innymi mieszkańcami przyrody.
- Taki zabieg nadaje utworowi humorystyczny charakter.
- Występują:
- personifikacje (uosobienia) – jamnik zachowuje się jak człowiek: kroczy, wręcza prezenty, wszczyna sprzeczkę.
- epitety, np. „grząskich trzcinach”, „suchych trzcin”, „jaszczurkami”.
- rymy parzyste:
- szuwarach – szarawarach,
- oczeretu – beretu,
- wręcza – naręcza,
- zaczyna – wszczyna.
- Wyliczenia – opis kolejnych czynności wykonywanych przez jamnika.
- Utwór ma pogodny, żartobliwy i fantastyczny nastrój.
- Czytelnik może wyobrazić sobie zabawne przygody nietypowego bohatera oraz niezwykły świat przyrody.
- Wiersz rozwija wyobraźnię dziecka, wzbogaca słownictwo (np. szuwary, oczeret, kłącza, skrzyp, traszki), ćwiczy poczucie rytmu i rymu, zachęca do poznawania świata przyrody.
W grząskich trzcinach i szuwarach
kroczy jamnik w szarawarach,
szarpie kłącza oczeretu
i przytracza do beretu,
ważkom pęki skrzypu wręcza,
traszkom – suchych trzcin naręcza,
a gdy zmierzchać się zaczyna,
z jaszczurkami sprzeczkę wszczyna,
po czym znika w oczerecie
w szarawarach i w berecie…