Karpiński Franciszek

Franciszek Karpiński

(4 października 1741, Hołosków, Ukraina –  16 września 1825, Wołkowysk, Białoruś)

 

Polski poeta epoki oświecenia.

Pamiętnikarz, dramatopisarz, tłumacz, publicysta, moralista,.

Twórca i główny przedstawiciel nurtu sentymentalnego w polskiej liryce, tzw. „poeta serc”.

Absolwent  kolegium jezuitów w Stanisławowie i Akademii Lwowskiej.

Opiekun i nauczyciel dzieci arystokratów.

Sekretarz Adama Czartoryskiego.

Dzierżawca majątku w Kraśniku niedaleko Puszczy Białowieskiej, pod koniec życia wróci do rodzinnej Chorowszczyzny.

Sławę przyniosły mu sielanki, stylizowane na pieśni ludowe.

Autor wierszy patriotycznych.

WYBRANA TWÓRCZOŚĆ

  • Laura i Filon.
  • Do Justyny.
  • Tęskność na wiosnę.
  • Pieśń poranna.
  • Pieśń wieczorna.
  • Pieśń o Narodzeniu pańskim.
  • Pieśń o Zmartwychwstaniu Pańskim.