„Kowal” Leopolda Staffa

Wiersz (sonet)  pochodzi z tomu „Sny o potędze” (1901). To debiutancki tomik, który postrzegany jest jako polemika poety z dekadentyzmem i pesymistycznymi nastrojami epoki.

Staff wyraża pochwałę aktywnej postawy człowieka, który posiada silną psychikę,  świadomie walczy z przeciwnościami losu i kształtuje swoje życie. Podmiotem lirycznym jest tytułowy bohater, czyli kowal. To metafora określonego typu człowieka.

Wiersz stanowi przykład bezpośredniej liryki osobistej, choć ostatnie strofy wiersza mają też charakter liryki inwokacyjnej, czyli skierowanej do adresata, a także liryki apelu.

Poeta wykorzystał”

  • liczne, nacechowane emocjonalnie epitety,
  • porównania,
  • zdania wykrzyknikowe.

Staff nawiązał do antyku, z kowalem kojarzy się Hefajstos, a w ostatniej strofie wystąpił epitet „cyklopowy”.

Sonet napisany jest trzynastozgłoskowcem.