„Mądry i głupi” Ignacego Krasickiego

  • Utwór jest bajką.
  • Występują w niej dwie postaci: mądry i głupi.
  • Czytelnik spodziewa się konfliktu.
  • Głupi mówi bez przerwy,a mądry w zasadzie cały czas milczy.
  • Dla głupiego to dowód jego przewagi i mądrości nad przeciwnikiem.
  • Mądry jednak wygłasza słowa, stanowiące podsumowanie całej sytuacji: „Wiesz, dlaczego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny”.
  • Uniwersalny ( stał się zwrotem przysłowiowym)orał  można wytłumaczyć w ten sposób, że o mądrości nie świadczy wcale mówienie wiele.
  • Należy doceniać wagę słów.

Nie nowina, że głupi mądrego przegadał;
Kontent więc, iż uczony nic nie odpowiadał,
Tym bardziej jeszcze krzyczeć przeraźliwie począł;
Na koniec, zmordowany, gdy sobie odpoczął,
Rzekł mądry, żeby nie był w odpowiedzi dłużny:
„Wiesz, dlaczego dzwon głośny? Bo wewnątrz jest próżny”