- Utwór to zabawny językowy łamaniec.
- Bohaterką jest pchła, która wędruje po krze wśród mgły i złości się, ponieważ wilgoć osiadająca na jej kłach wysycha.
- Poetka wykorzystała środki stylistyczne:
- rymy („szła – mgła – zła – schła”),
- powtórzenia („mgła”),
- personifikację (pchła odczuwa złość),
- nagromadzenie trudnych połączeń spółgłoskowych („pchła”, „krze”, „kłach”, „schła”).
- Humor wynika z absurdalnej sytuacji i przypisania maleńkiej pchle nietypowych cech.
- Utwór ćwiczy dykcję, poprawną wymowę oraz płynność czytania.
Pchła po krze szła.Wokół mgła,
a pchła zła,
bo ta mgła
na kłach jej schła.