Reymont Władysław Stanisław

Władysław Stanisław Reymont

(wł. Stanisław Władysław Rejment)

(7 maja 1867, Kobiele Wielkie – 5 grudnia 1925, Warszawa)

Powieściopisarz i nowelista.

Syn organisty, o urozmaiconej i burzliwej młodości.

Skończył kilka klas szkoły parafialnej, pracował w zakładzie krawieckim, w handlu, na kolei, kilkakrotnie powracał do szkoły.

Jako niespełna dwudziestolatek przystąpił do wędrownej trupy aktorskiej, gdzie występował pod pseudonimem Urbański.

Później odbył praktykę kolejarza we wsi Krosnowa pod Skierniewicami.

Debiutował w 1893 roku nowelami w warszawskiej „Prawdzie, „Głosie” i w krakowskiej „Myśli”.

W 1902 roku Reymont ożenił się z Aurelią Szabłowską, kilkanaście lat później kupił majątek w Kołczakowie koło Wrześni.

Za powieść „Chłopi” (1901-1908), opublikowaną w latach 1904-1909, otrzymał w 1917 roku literacką Nagrodę Nobla.

Najważniejsze utwory:

  • „Komediantka”1896 roku,
  • „Ziemia obiecana” 1899,
  • „Chłopi”, cykl powieściowy  1899-1909,
  • trzy cykle nowel: „Z pamiętnika”, „Na krawędzi”, „Burza”,
  • „Rok 1794” 1914-1918, trylogia dotycząca powstania kościuszkowskiego, kampanii napoleońskiej, powstania styczniowego i listopadowego.