„Strzyżyk” Małgorzata Strzałkowska

  • Wiersz charakterze żartobliwym.
  • Bawi dźwiękiem, rytmem i trudnymi do wymówienia zestawieniami głosek.
  • Należy do serii łamańców językowych, które  rozwijają sprawność artykulacyjną.
  • Bohaterem jest czubaty strzyżyk, niewielki ptak, który toczy kuleczkę z Tczowa do Tczewa. Mieszkańcy Tczewa z zainteresowaniem obserwują, czy ptak dotrze do celu. W ostatniej chwili strzyżyk zmienia jednak trasę, skręca w krzaki i wraca do Tczowa, zabierając ze sobą kuleczkę. Takie zakończenie jest przewrotne i zaskakujące, co potęguje komiczny efekt utworu.
  • Najbardziej charakterystyczną cechą wiersza jest nagromadzenie wyrazów zawierających trudne zbitki spółgłoskowe, takie jak:  strzyżyk, Tczów, Tczew, tczewian, czapeczce, kuleczkę, rzeczką, krzaczkach. Dzięki temu tekst stanowi doskonałe ćwiczenie dykcji i poprawnej wymowy.
  • Wiersz pokazuje, że nie zawsze wszystko przebiega zgodnie z oczekiwaniami,  nawet gdy wydaje się, że cel jest bliski, można zmienić decyzję i obrać inną drogę.
  • Jednocześnie utwór podkreśla, że literatura może być przede wszystkim zabawą językiem, rozwijającą wyobraźnię, poczucie humoru oraz sprawność mówienia.

Czubaty strzyżyk
w czystej czapeczce
z Tczowa do Tczewa toczył kuleczkę.
W Tczewie tłum tczewian
wytęża oczy –
strzyżyk dotoczy
czy nie dotoczy?
Tymczasem strzyżyk
tuż-tuż przed Tczewem
troszeczkę zboczył
w krzaczkach za drzewem
i krótszą dróżką
krocząc nad rzeczką,
wrócił do Tczowa
razem z kuleczką.