„Świtezianka” Adama Mickiewicza [środki artystyczne]

  • Epitet – „piękna dziewczyna”.
  • Porównanie – „zawszeż po kniejach jak sarna płocha, jak upiór błądzisz w noc ciemną”.
  • Przenośnia – „a w sercu lisie zamiary”.
  • Wyrazy dźwiękonaśladowcze – „szumi”.
  • Zdrobnienie – „chateczka”.
  • Uosobienie – „woda się burzy”.
  • Ożywienie – „roztwiera paszczę otchłań podwodna”.
  • Anafora – „zostań się lepiej z tym kto cię kocha, zostań o luba ze mną”.
  • Pytanie retoryczne – „zawsze mam czekać twojego przyjścia na dzikich brzegach jeziora?”
  • Powtórzenie – „jest tam dostatkiem owoców, mleka, jest tam dostatkiem zwierzyny”.
  • Archaizm – „młokos”.

  • Każda strofa składa się z 4 wersów.
  • Wersy liczą po 8 lub 9 sylab.
  • Występują rymy żeńskie.