- Wiersz ma charakter humorystyczny i językowy.
- Opowiada o wesołym kominiarzu, który stojąc wysoko na kominie, zachęca przedstawicieli wielu zawodów do śmiechu.
- Bohater wierzy, że dobry humor i śmiech pozytywnie wpływają na zdrowie oraz samopoczucie każdego człowieka, niezależnie od wykonywanej pracy.
- Najbardziej charakterystycznym elementem utworu jest długi wyliczeniowy ciąg nazw zawodów, z których większość kończy się na „-arz” (np. stolarz, murarz, piekarz, lekarz, marynarz).
- Dzięki temu wiersz doskonale nadaje się do ćwiczeń językowych, rozwija słownictwo oraz uczy poprawnej wymowy.
- Powtarzające się rymy i rytm sprawiają, że tekst jest melodyjny, łatwy do zapamiętania i atrakcyjny dla dzieci.
- Przesłanie utworu jest proste i optymistyczne – śmiech jest potrzebny każdemu i pomaga zachować zdrowie oraz pogodę ducha.
- Wiersz pokazuje również, że radość nie zależy od wykonywanego zawodu, lecz od pozytywnego nastawienia do życia.
Na kominie w Nadarzynie
szedł kominiarz po drabinie
i chichocząc prosto w chmury,
jak szalony darł się z góry:
– Niech się śmieje każdy stolarz,
szklarz, saneczkarz, murarz, kolarz,
piłkarz, bramkarz, grzybiarz, lodziarz,
kucharz, żołnierz, pszczelarz, chodziarz,
pisarz, malarz, figlarz, plotkarz,
wędkarz, żeglarz, ślusarz, płotkarz,
rycerz, księgarz, tyczkarz, mleczarz,
piekarz, lekarz i aptekarz,
narciarz, harcerz, weterynarz,
burmistrz, tokarz i marynarz
– śmiech każdemu dobrze robi,
więc będziemy wszyscy zdrowi!