- Dla starożytnych Greków piękno było połączeniem harmonii, proporcji, dobra i prawdy.
- Nie ograniczało się jedynie do atrakcyjnego wyglądu – oznaczało ład i doskonałość całego człowieka oraz otaczającego go świata.
- Najważniejsze cechy antycznego ideału piękna:
- kanon – stosowanie określonego wzorca piękna;
- harmonia – zgodność i równowaga wszystkich elementów;
- symetria – uporządkowanie i odpowiednie rozmieszczenie części;
- idealne proporcje – właściwy stosunek części do całości;
- mimesis – umiejętne naśladowanie natury;
- umiar – prostota i oszczędność środków wyrazu;
- piękno + dobro + prawda – przekonanie, że prawdziwe piękno łączy się z wartościami moralnymi.
- W odniesieniu do człowieka ważnym pojęciem była kalokagatia – idea harmonijnego połączenia piękna fizycznego i dobra moralnego.
