Lament [plankt]

  • Lament, nazywany także planktem, to gatunek poezji wyrażający głęboki żal, rozpacz i cierpienie spowodowane śmiercią, utratą bliskiej osoby lub innym nieszczęściem.
  • Był szczególnie popularny w literaturze średniowiecznej.
  • Najważniejsze cechy:
    • żal i rozpacz,
    • ból po stracie,
    • opłakiwanie zmarłego lub cierpiącej osoby,
    • silne emocje,
    • skarga na los,
    • motyw śmierci i przemijania,
    • bezpośrednie zwroty do zmarłego, Boga lub odbiorców,
    • często forma monologu lirycznego,
    • prośba o współczucie,
    • podniosły, przejmujący charakter wypowiedzi.
  • Najbardziej znanym polskim średniowiecznym planktem jest „Lament świętokrzyski” („Posłuchajcie, bracia miła”), przedstawiający cierpienie Matki Boskiej pod krzyżem Chrystusa.