Bohaterowie literaccy

Król, eponim Molossów, mieszkańców Epiru. Syn Neoptolemosa i jego branki Andromachy, przydzielonej mu po upadku Troi. Wnuk Achillesa. Razem z matką byli prześladowani przez Hermionę, żonę Neoptolemosa. Ocalił ich Peleus, a Tetyda po śmierci Neoptolemosa, […]

Personifikacja Ironii i Sarkazmu. Córka Nyks. Siostra Hesperyd. Była to raczej postać literacka niż mitologiczna. Pozbawiona mitu i kultu. Według Słownika szkolnego – Mitologia grecka i rzymska, Stanisława Stabryły

Doradczyni, osoba ostrzegająca. Przydomek rzymskiej bogini Junony. Czczona na północnym szczycie Kapitolu. Wg niektórych wersji mitu – przydomek wywodzi się stąd, że podczas najazdu Gallów na Rzym w 390 roku p.n.e. gęsi znajdujące się przy […]

Urodziła się około 332 roku na terenie dzisiejszej Algierii. Pochodziła z rodziny chrześcijańskiej. Wydana została za mąż za poganina, człowieka niezrównoważonego i popędliwego. Monika swą dobrocią i łagodnością przekonała go do przyjęcia chrztu. W wieku […]

[1] Sławny wróżbita. Syn Manto i Apollina, wnuk Tejrezjasza. Przypisywano mu założenie miasta Kolofon w Azji Mniejszej. Doszło do rywalizacji między nim a innym wróżbitą Kalchasem. Mopsos pokonał, a Kalchas popełnił samobójstwo. Później Mopsos wraz […]

Jeden z synów Hypnosa. Bóg marzeń sennych. Charakterystyczna dla niego była zdolność przyjmowania różnych postaci w obrazie sennym. Zazwyczaj przedstawia się go jako bóstwo uskrzydlone. Według Słownika szkolnego – Mitologia grecka i rzymska, Stanisława Stabryły

Określenie scewola = mańkut. Wg mitu – Rzymianin Gajusz Mucjusz Kordus schwytany w obozie, oblegającego Rzym, etruskiego Króla Porsenny, podczas próby  zgładzenia króla. W czasie przesłuchania , chcąc dowieść swej dzielności, spalił sobie prawą rękę […]

Śpiewak, wieszcz tracki. Syn Anifemosa (lub Eumolposa) i bogini Selene. Miał być uczniem lub nawet synem samego Orfeusza (lub Linosa). Uważano go także za założyciela misteriów eleuzyjskich (Eleusis), a także za ich kapłana. Według Słownika szkolnego […]