Łamańce językowe

Utwór jest przykładem instrumentacji głoskowej, czyli świadomego operowania dźwiękiem. Występuje w nim nagromadzenie trudnych głosek. Opiera się na intensywnym powtarzaniu zbitek ( „trz” , „cz”, „sz”), co jest celowym zabiegiem fonetycznym. Powtarzalność „trz” tworzy efekt  […]

Wierszyk opowiada o bzygu, który „zbzikował” (zwariował), opowiada „bzdury i bzdurstwa”, lata nad rzeką Bzurą, siedzi w bzach i tam „bajdurzy”. Utwór ma sens żartobliwy, z którego wynika, że wszyscy czasem możemy mówić głupoty, zwłaszcza jeśli mamy „bzika”, […]

Wiersz humorystycznie nawiązuje do słynnego utworu Jana Brzechwy „Chrząszcz”. Stanowi przykład współczesnego łamańca językowego, czyli zabawnego tekstu, który sprawdza sprawność wymowy, dykcję i poczucie rytmu językowego.  Nowy tytuł mógłby brzmieć: „Chrząszcz po nowemu”, „Czas na […]

Krótki łamaniec językowy w formie poetyckiej. Wiersz zawiera wiele spółgłosek szczelinowych i  zwartoszczelinowych:  trz, chr, drż, skrz, chrz, wrz,. Ta ich bliskość sprawia, że głośne odczytanie utworu jest trudne artykulacyjnie. Można na nich gimnastykować się […]

Wiersz „Czyżyk” jest przykładem łamańca językowego. Jego celem zabawa językiem i sprawnością artykulacyjną. Utwór odwołuje się do krótkiej, humorystycznej sytuacji: czyżyk czesze czarnego koczka, próbując usunąć z jego futra „loczki”, co kończy się częściowym niepowodzeniem. […]

Typowy, choć niewielki  łamaniec językowy. Przedstawia ptaka w jego naturalnym działaniu, dzięcioł kuje pień drzewa, zdobywając pokarm lub tworząc dziuplę. Istotne jest podkreślenie, że pracuje dobrowolnie i z chęcią. Oparty na skupieniu głosek nosowych i […]

Kolejny genialny łamaniec Małgorzaty Strzałkowskiej. Posiada  rytm, rymy i nagromadzone „r”, „l” i „t”, co pozwala na klasyczną gimnastykę języka. Występuje aliteracja: powtarzające się „r” i „g” (goryl, góral, korale, kartofle, tarł, turlał), rymy parzyste: […]

Przykład rymowanki-łamańca językowego, w którym bawią się ze sobą podobnie brzmiące wyrazy. Pojawia się gra słów:  powtarzające się głoski „h”, „cz”, „ucz”, „uczek” tworzą rytm i humor. Bohaterowie to postaci fantazyjne, trochę bajkowe, zestawione ze […]

Wiersz  ma charakter humorystyczny. Można go wykorzystać do zabawy językowej. Jego budowa i słownictwo sprzyjają ćwiczeniu poprawnej wymowy oraz rozwijaniu wyobraźni . Treść: Wiersz prezentuje scenę rozgrywającą się w środowisku przyrodniczym. Dzieje się to wśród […]