Łamańce językowe

Jest to krótki, rytmiczny tekst o charakterze zabawowym i językowym. Przypomina łamaniec językowy, można na nim ćwiczyć poprawną wymowę oraz sprawność językową.  Wierszyk oparty jest na powtórzeniach (lama, mama, tata, mata, tama), wykorzystuje podobieństwo brzmieniowe […]

Wierszyk ma charakter humorystyczny. Opiera się przede wszystkim na zabawie językiem. Poetka nagromadziła w nim oraz nagromadzeniu trudne do wymówienia głoski  „cz”, „rz”, „drz” i „ą”. Dzięki temu utwór przypomina klasyczny łamaniec językowy, rozwijający dykcję […]

Wierszyk o charakterze humorystycznym Ilustruje zabawną sytuację, w której łoś wydaje gościowi kolejne krótkie polecenia. Pokazuje, że nadmiar poleceń może być męczący. Nadmiar nakazów sprawia, że zmęczony gość rezygnuje z ich wykonywania i idzie spać. […]

To dynamiczny utwór, który  jest językowym łamańcem. Jego bohaterem jest gromada łosi przemierzających Łask. Zwierzęta pędzą „po kocich łbach bez kasków”, powodując ogromne zamieszanie. Ponadto: drą bruk, hałasują, niszczą płoty, płoszą mieszkańców, z ich sierści  […]

Wiersz ma charakter dydaktyczny i motywacyjny. Autorka zachęca do systematycznego doskonalenia umiejętności poprawnego i pięknego posługiwania się językiem polskim. Podkreśla, że sztuka mówienia wymaga nie tylko wiedzy, ale również cierpliwości, systematycznej pracy oraz codziennych ćwiczeń. […]

Utwór to krótki, żartobliwy wierszyk językowy. Jego najważniejszym celem jest zabawa brzmieniem polszczyzny. Strzałkowska tworzy cykl prostych, nieco absurdalnych scenek, np. Ania chroni łanie, Hania niesie pranie, ktoś zjada tanie danie, Mania broni Soni, pani […]

Krótki wierszyk humorystyczny o charakterze językowej zabawy, przypominający łamaniec językowy. Jego celem jest zabawa dźwiękiem, rytmem i brzmieniem słów. Autorka wykorzystała wyrazy o podobnym brzmieniu: basa, bosa, osa, nosa, hasa, łasa, czyli oparła utwór o […]

Zabawny wiersz z  fajerwerkiem  brzmień. Stanowi świetną zabawę fonetyczną, geograficzną i przyrodniczą. N. Strzałkowska stosuje świadomie pewne zabiegi, dzięki którym utwór syczy, piszczy, brzęczy i świszczy, a czytelnik stara się utrzymać tempo.: dwuznaki sz, cz, ż, […]

Wiersz to liryczny obrazem późnego lata i zbliżającej się jesieni. Podmiot liryczny przyrodę, dostrzegając zarówno jej piękno, jak i oznaki nadchodzącego końca lata. Utwór ma charakter refleksyjny i nostalgiczny – zachwyca bogactwem natury, a jednocześnie […]

Wiersz ma charakter żartobliwy i językowo-zabawowy. Jego humor opiera się przede wszystkim na nagromadzeniu trudnych do wymówienia wyrazów z głoskami „sz”, „cz”, „rz” i „ż”, dlatego tekst przypomina łamaniec językowy. Dynamiczny rytm oraz liczne wykrzyknienia […]