Łamańce językowe

Wiersz jest krótkim, humorystycznym łamańcem. Bohaterem jest rak, którego charakterystyczną cechą jest chodzenie wspak. Autorka wykorzystała popularne skojarzenie z poruszaniem się raka i zastanawia się żartobliwie, jak wyglądałaby jego mowa, gdyby również mówił „wspak”. W […]

Krótki jednowersowy utwór jest przykładem zabawy językowej. Jego podstawę stanowią rymy, aliteracja i pozornie logiczne zdania. Przypomina dziecięcą wyliczankę lub poezję absurdalną, w której ważniejsze od sensu są brzmienie i gra słów. Analiza  wers po […]

Zabawny wierszyk o logopedach, elegancko ubranych przebywających w klubie. Chwalą się zestawem jednosylabowych wyrazów służących do ćwiczenia wymowy. Komizm polega na kontraście między poważną sytuacją – panowie w garniturach prowadzą rozmowę w klubie – a […]

Wiersz ma charakter humorystyczno-opisowy. Prezentuje grę językową . Poszczególne wersy sugerują dynamiczną, niemal heroiczną scenę: „chyży rumak” pędzący przez przestrzeń („Przez Hrubieszów do Trzebieży”). Czytelnik spodziewa się obrazu konia – symbolu siły, szybkości i patosu. […]

Wiersz ma charakter humorystyczny i edukacyjny. Składa się z rytmicznych strof pełnych wyrazów zawierających trudne do wymówienia głoski „ż”, „rz”, „sz”, „cz To dzięki temu uznawany jest za łamaniec językowy. Wiersz bawi czytelnika, zachęcając jednocześnie […]

„Szczeniak” ma charakter utworu logopedyczno-ludycznego. Jego  głównym celem jest zabawa językiem i brzmieniem. To tzw.  łamaczy językowych,  specjalnie skomponowany tak, by utrudniać poprawną artykulację, a jednocześnie bawić czytelnika. W tekście  dominują głoski sz, szcz, cz, […]

Wiersz ma charakter humorystyczny i językowy. Opowiada o wesołym kominiarzu, który stojąc wysoko na kominie, zachęca przedstawicieli wielu zawodów do śmiechu. Bohater wierzy, że dobry humor i śmiech pozytywnie wpływają na zdrowie oraz samopoczucie każdego […]

Bohaterami są dwa trznadle – niewielkie ptaki prowadzące rozmowę. Jeden z nich prosi o pożyczenie szpadla, ponieważ chce przetrzebić chaszcze, w których – jak twierdzi – ukrywają się straszne paszcze. Dobór wyrazów sprawia, że czytelnik […]

Humorystyczny wierszyk językowy. Jego celem jest zabawa brzmieniem słów oraz ćwiczenie wymowy trudnych połączeń głoskowych, przede wszystkim „grz”, „krz”, „rz” i „ż”. W tekście autorka nagromadziła wyrazy  o podobnym brzmieniu, dzięki czemu można uznać utwór […]

Wiersz jest doskonałym przykładem żartobliwej poezji językowej. Podmiotem lirycznym jest narrator-obserwator, który z humorem opisuje perypetie tytułowego „typa”. Wiersz ma lekki, zabawny, rytmiczny nastrój. bawi się językiem jak instrumentem – rytm przypomina dziecięcą wyliczankę lub […]