Wędrówki literackie przez stulecia

Jan Adamczewski (1 grudnia 1923, Poznań – 23 lutego 1997, Kraków)   Dziennikarz, pisarz. Miłośnik Krakowa, propagator odnowy zabytków tego miasta, autor wielu książek o Krakowie. Jako dziennikarz publikował m.in. w: „Przekroju”, „Echu Krakowa”, „Dzienniku […]

Stanisław Adamczewski (11.12.1883, Warszawa – 2 .08.1952, Opacz k. Warszawy,) Historyk literatury, krytyk literacki, edytor. Absolwent  gimnazjum filozoficznego w Płocku i Warszawie. Zaczął studia medyczne, przerwał i przystąpił do egzaminu państwowego na nauczyciela. Pracował w […]

Laco Adamik (25 grudnia 1942, Malá Hradná, Słowacja) Reżyser filmowy. Z pochodzenia Słowak, w Polsce tworzy od lat 70. XX wieku. Absolwent architektury w Bratysławie oraz Akademii Sztuk w Pradze. Autor wybitnych inscenizacji teatralnych, filmowych […]

Jan Krzysztof Adamkiewicz Pseudonimy: jka; (jka) (5 kwietnia 1952, Poznań – 12.02. 1986, Poznań) Polski poeta i krytyk. Absolwent UAM we Poznaniu (filologia polska). Debiut w 1971 utworami lirycznymi „Modlitwa” i „Wietnam”, opublikowanymi w „Życiu […]

Jerzy Adamski Pseud.: A.; Fryc Nietzsche; J.A.; (J.A.); ja.; Jakub Rozpruwacz. ( 23 stycznia 1922, Gdańsk – 18 listopada 2001) Eseista, historyk kultury i teatru, tłumacz. Absolwent szkół warszawskich, studia na tajnych kompletach (filologia romańska). […]

Jerzy Afanasjew (11 września 1932, Wilno, Litwa – 26 września 1991, Sopot) Polski pisarz, poeta, satyryk, reżyser filmowy, teatralny i telewizyjny. Pisał wiersze, powieści, nowele, rozprawy, eseje. Wyrósł z tradycji teatrzyków studenckich. Debiutował  jako poeta […]

Czingiz Torekulowicz Ajmatow (12 grudnia 1928, Sheker, Kirgistan – 10 czerwca 2008, Norymberga, Niemcy) Prozaik, dramaturg i scenarzysta filmowy, Kirgiz tworzący w języku rosyjskim. Animator przemian (pieriestrojki) i otwarcia Kirgistanu na zachód. Ajmatow  wykorzystywał przypowieści i metafory, […]

Ajschylos (z Eleusis, Eschyl) (525 -456 r. p. n..e.) Jeden z trzech wielkich ateńskich tragików. Postrzegany jako rzeczywisty twórca tragedii greckiej. Jemu przypisuje się wprowadzenie na scenę drugiego aktora, rozwój dialogu i akcji scenicznej, ograniczenie […]