„Czapla, ryby i rak” Ignacego Krasickiego

Bajka „Czapla, ryby i rak” nawiązuje do ówczesnej sytuacji politycznej Polski, zagrożonej zaborami przez sąsiadów.

Czapla w wieku dość zaawansowanym postanawia sprytem zdobyć pożywienie, opowiada rybom o rybakach, którzy mają spuścić wodę w stawie i zebrać wszystkie ryby. Wykorzystuje przerażenie ryb i oferuje swoją pomoc  w przeniesieniu ich do  stawu obok. Ryby uznają pomysł za doskonały i proszą czaplę o „usługi transportowe”.  Ta fałszywie się wzbrania, ale postanawia ulec ich namowom i im „pomóc”.

Bierze je do dzioba, lecz zamiast zanieść je w bezpieczne miejsce, pożera je w krzakach, chce też spróbować jak smakują raki. Niestety- to rak przechytrzył czaplę, kiedy zorientował się , że nie niesie go wcale do innego stawu. Wykorzystał więc szczypce i udusił podstępną czaplę.

Krasicki przedstawia marny los oszustów,  wykpił naiwność i pazerność,  przestrzegł również przed zdradą. Celowym zabiegiem jest dialog,  wersy o różnej ilości sylab, a także rymy parzyste (aabb).