- Wierszyk o charakterze humorystycznym, który łączy humor z nauką.
- Teodor karmi króla „komperami”,
- Karolina soli kartofle solą,
- Laurenty kroi pyry halabardą.
- Najważniejszym elementem utworu jest zabawa językiem.
- Autorka wykorzystała wyrazy zawierające głoskę „r” oraz trudne zbitki spółgłoskowe (król, kompery, perki, grule, pyry, halabarda, parasole, barabole).
- Wiersz jest doskonały do ćwiczeń logopedycznych, poprawiających artykulację.
- Warto zaznaczyć, że wprowadzone do tekstu regionalizmy typu pyry, grule czy perki, oznaczają ziemniaki w różnych regionach Polski.
- Stanowią element gwary pokazując bogactwo języka polskiego.
- Utwór jest rytmiczny, pełen rymów i wyliczeń, dzięki czemu łatwo wpada w ucho i zachęca do głośnego czytania.
- Zakończenie: „a kto miewa z „r” kłopoty, niech się bierze do roboty” wskazuje, że celem wiersza jest nie tylko rozbawienie czytelnika, ale także zachęcenie do ćwiczenia poprawnej wymowy.
