- Opowiadanie refleksyjne związane z miejsce zamieszkiwania Łemków na terenie Beskidu Niskiego.
- Istotne podejmowane motywy to pamięć, przemijanie, wysiedlenie, utrata, krajobraz, cerkiew, ślady przeszłości.
- W utworze mamy opisane miejsce, w którym niegdyś znajdowała się cerkiew.
- Starej świątyni już nie ma , przeniesiono ją bowiem do skanseny, ale pusty plac nadal zachował pamięć o budynku i ludziach, którzy dawniej tworzyli miejscową wspólnotę.
- Uratowano w ten sposób „kawałek” historii, pozbawiając cerkiew jej naturalnego otoczenia.
- Narrator stara się odtworzyć w wyobraźni wygląd cerkwi oraz życie jej dawnych mieszkańców.
- Najważniejsze jest tu tytułowe miejsce, naznaczone historią ludzi i ich emocjami.
- Cerkiew stanowi symbol dawnego życia życia Łemków, ich tradycji, religię i wzajemnych więzi.
- Opowiadanie podejmuje motyw przemijania i nietrwałości ludzkiego świata.
- Budynki znikają, ludzie zmieniają miejsce swego zamieszkania, ale pamięć pozostaje w krajobrazie.
- Narracja jest spokojna i refleksyjna.
- Opisy rzeczywistości łączą się z wyobrażeniami narratora, dlatego granica między teraźniejszością a przeszłością stopniowo się zaciera.
- Ważną rolę odgrywają szczegółowe opisy przyrody i krajobrazu, które tworzą atmosferę ciszy, pustki oraz melancholii.
- Głównym przesłaniem jest fakt, że człowiek potrzebuje pamięci o przeszłości, ponieważ dzięki niej miejsca zachowują swoje znaczenie.