- Hybris (gr. hýbris) – w kulturze i tragedii antycznej oznacza nadmierną pychę, zarozumiałość i przekonanie człowieka o własnej potędze, prowadzące do przekroczenia granic wyznaczonych przez bogów, naturę lub porządek świata.
- Dla starożytnych Greków hybris była szczególnie niebezpieczna, ponieważ człowiek zapominał o swoich ograniczeniach i próbował zrównać się z bogami albo przeciwstawić się ich woli.
- W tragedii antycznej przekroczenie właściwej człowiekowi miary często prowadzi do nemesis – kary przywracającej naruszony porządek.
- Hybris można dostrzec m.in. u Kreona w „Antygonie” Sofoklesa.
- Władca jest przekonany o słuszności własnych decyzji i długo nie chce ustąpić, nawet wobec ostrzeżeń. Jego upór i pycha przyczyniają się do rodzinnej tragedii.