- Rodzaj utworu to dramat z 1950 roku.
- Gatunkowo to dramat absurdu, jednoaktówka.
- Miejscem akcji jest mieszkanie Profesora.
- Główne postaci to:
- Profesor,
- Uczennica,
- Służąca (Marie).
- „Lekcja” nie jest realistyczną historią o zwykłych korepetycjach, to przypowieść o władzy i podporządkowaniu.
- Ionesco pokazuje świat, w którym słowa tracą logiczny sens, wiedza przestaje służyć człowiekowi, a autorytet może zmienić się w narzędzie przemocy.
- Utwór zaczyna się w momencie, kiedy do domu Profesora przychodzi młoda Uczennica, pragnąca się uczyć.
- do domu Profesora przychodzi młoda Uczennica, która chce przygotować się do dalszej nauki,
- początkowo spotkanie przebiega zwyczajnie, dziewczyna jest pogodna i chętna do zdobywania wiedzy, a Profesor zachowuje się uprzejmie.
- z czasem lekcja staje się jednak coraz bardziej nielogiczna i groteskowa,
- profesor wygłasza absurdalne wywody dotyczące m.in. matematyki i językoznawstwa,
- stopniowo przejmuje całkowitą kontrolę nad Uczennicą,
- jego zachowanie staje się agresywne, a dziewczyna czuje się coraz bardziej bezradna,
- lekcja kończy się zamordowaniem Uczennicy przez Profesora,
- służąca pomaga mu zatrzeć ślady,
- najbardziej niepokojący jest finał: pojawia się następna uczennica, co sugeruje, że cały makabryczny mechanizm rozpocznie się ponownie.
- Najważniejsze problemy utworu to:
- absurd,
- władza,
- przemoc,
- dominacja
- nauczyciel i uczeń,
- język,
- niemożność porozumienia,
- manipulacja,
- strach,
- groteska,
- samotność,
- bezradność,
- śmierć,
- powtarzalność.
