Tomasz z Akwinu

Święty Tomasz z Akwinu

(1225-1274)

Wielki myśliciel i filozof średniowiecza, członek zakonu dominikanów, filozof, który wpłynął na kształt myśli późnego średniowiecza i teologię katolicką.

Pochodził  z bogatej rodziny, studiował sztuki wyzwolone na uniwersytecie w  Neapolu, porzucił jednak benedyktynów (zakoń znajdował się na Monte Cassino, a umieścili go tam rodzice, gdy miał zaledwie 5 lat, ponieważ nie mógł dziedziczyć majątku jak siódmy syn) i przyłączył się do dominikanów, co wywołało złość rodziny i uwięzienie go. Mimo to Tomasz wytrwał w swoim zamiarze bycia dominikaninem. Studiował w Paryżu (był tam także wykładowcą) i Kolonii, gdzie uzyskał stopień bakałarza biblijnego. W 1256 został magistrem teologii,  później pracował jako nauczyciel szkół dominikańskich. Po śmierci otrzymał tytuł doctor angelicus (doktor anielski).

Analizując myśli Arystotelesa św. Tomasz twierdził, że bytami, o których możemy coś powiedzieć  pewnego są po prostu konkretne rzeczy. Dotrzeć do nich można za pomocą zmysłów.

Twierdził, że do Boga zaś można dotrzeć  poprzez wiarę i rozum i nie ma między nimi sprzeczności, skoro obie prowadza do prawdy, zaś prawda do Boga. Podkreślał, że byt stworzony przez Boga jest w całości doskonały, dlatego nie należy lekceważyć materii ani ciała, bowiem wraz z duszą stanowią jedność.  Uważał, że byty należy postrzegać zależnie od ich pozycji w hierarchii doskonałości.

Św. Tomasz wskazywał, że świat jest uporządkowany, zgodnie z zamierzeniami Boga, człowiek zaś zostanie osądzony kiedyś przez Boga według zasad doskonałej sprawiedliwości, każdy bowiem odpowiada za swe czyny, a zło zawsze będzie surowo karane, dobro natomiast otworzy człowiekowi bramy wiecznego zbawienia.

A poglądy dotyczące kobiet bulwersują (znalezione na Fb)