Wpisy

Motyw w sztuce i literaturze wyrażony obrazowo lub słownie. Oprócz znaczenia dosłownego ma też dodatkowy, ukryty sens. Symbol bywa wieloznaczny. Jego różne sensy mogą stanowić podstawę do równoprawnych, choć odmiennych odczytań. W literaturze i sztuce […]

Krótkie zdanie pochodzące z tradycji ludowej, Biblii lub literatury. Wyraża jakąś myśl ogólną, mądrość życiową, radę lub przestrogę.

Początkowa, wstępna część dzieła literackiego lub teatralnego. Poprzedza właściwą akcję i wprowadza odbiorcę w wydarzenia. Nazwa pochodzi z gr. prólogos – „przedmowa, wypowiedź poprzedzająca”. W tragedii greckiej prolog był częścią znajdującą się przed wejściem chóru […]

Utwór pochwalny. Wysławia , często przesadnie, osobę, czyn lub wydarzenie. Może mieć formę: wiersza, przemówienia, dedykacji, listu, toastu.

Krótko, zwięźle sformułowana myśl filozoficzna. Zawiera pouczenie skierowane do odbiorcy, zwięzłe zdanie wyrażające ogólną prawdę, zasadę postępowania, życiową mądrość lub refleksję moralną. Ma często charakter pouczający i skłania do zastanowienia. Nazwa pochodzi od łacińskiego maxima […]

Konwencja literacka, której wyznacznikami są: ludowa koncepcja świata, uczłowieczona wizja  natury, wiara w siły nadprzyrodzone, obecność postaci fantastycznych, ingerencja mocy pozaziemskich w przebieg zdarzeń, zwycięstwo dobra nad złem, niepisane normy moralne (np. nie ma winy […]

Z greckiego: przewinienie. Pojęcie wywodzące się z tragedii antycznej, oznaczające tragiczny błąd bohatera, wynikający często z niewiedzy, błędnej oceny sytuacji lub ograniczonych możliwości poznania prawdy. Błąd ten prowadzi do nieszczęścia i katastrofy. Hamartia w tragedii […]

Motyw w sztuce i sposób kompozycji. Polega na przedstawianiu postaci Jezusa Chrystusa w centrum jako władcy świata i sędziego. Po jego prawej stronie sytuowana była Matka Boska, a po lewej Jan Chrzciciel. Oboje wstawiali się […]

Pojęcie oznaczające w kulturze greckiej początkowo odwagę, dzielność, męstwo i sprawność fizyczną. Dopiero później cnota stała się pojęciem moralnym. Cnotą nazywano etyczne postępowanie, doskonałość, szlachetność i dobro.

Związki frazeologiczne mające swoje korzenie w „Biblii”.