„Zielono mam w głowie” Kazimierza Wierzyńskiego

  • Wiersz pochodzi z tomu „Wiosna i wino” z 1919 roku.
  • Jest przykładem liryki bezpośredniej („mój”, „mi”).
  • Podmiot liryczny – poeta cieszy się z życia.
  • Swój stan euforii nazywa za pomocą kolokwializmu „zielono mi w głowie i fiołki w niej rosną”.
  • Pragnie, by inni byli także szczęśliwi i chce ich zarazić swoją radością.
  • Jako poeta nie potrafi tego jednak zrobić.
  • Skutkiem jego rozważań jest stwierdzenie, że powinien być wiosną.
  • Znaczącą rolę w wierszu pełnia zastosowane metafory.