- Bohater werteryczny, bohater Goethego z „Cierpień młodego Wertera”, pierwowzór wielu kolejnych romantyków (bohaterów), a także reprezentant postaw życiowych, które przyjmowali wówczas młodzi ludzie, nieszczęśliwie zakochani, w miłości upatrujący jedyny cel życia. Był też inspiracją dla wielu młodych ludzi w XIX wieku. Postawa werteryczna oznacza przeżywanie miłości jako uczucia fundamentalnego, wyznaczającego skalę wartości i stanowiącego esencję życia.
- Bohater bajroniczny, bohater „Giaura” G. Byrona, dumny i skryty samotnik, skłócony ze światem, indywidualista chodzący własnymi drogami, wieczny wędrowiec, uciekinier, mściciel, człowiek tajemniczy, buntownik depczący normy moralne i społeczne, zabójca Hassana, który uwięził i pozbawił życia ukochaną Leilę. Stawia przed sobą wielkie cele(niepodległość Grecji), wikła się jednak w dramat osobisty. Postawa Giaura stała się wzorem postawy bajronicznej, oznaczającej bunt wybitnej, samotnej jednostki przeciwko obowiązującemu porządkowi moralnemu, społecznemu i politycznemu.
- Bard, pieśniarz, wajdelota, zafascynowany średniowieczem i ludowością, mający dostęp do metafizycznych tajemnic oraz ludowej mądrości i tradycji. Był przyjacielem i nauczycielem romantycznych indywidualistów, pełnił rolę pośrednika między jednostką a zbiorowością, przypominał o obowiązkach, zagrzewał do czynu, rozgrzeszał z etycznych postępków prowadzących do szczytnego celu.
- Bohater gotycki, z powieści gotyckich epoki romantyzmu, tajemniczy, obcujący ze światem pozamaterialnym, istotami pozaziemskimi.
- Bohater walenrodyczny, z powieści poetyckiej Mickiewicza „Konrad Wallenrod”, działa dla dobra ojczyzny, podobny poza tym do bohatera bajronicznego.
- Bohater osjaniczny, z pieśni celtyckich, irlandzkie pieśniarz, wojownik i mędrzec, będący wzorem romantycznego poety, wieszcza. Pośredniczy między światem realnym i duchowym.
- Romantyczna heroina, kobieta w roli mężczyzny, patriotka, walcząca o ojczyznę, odważna z cechami przywódczymi. Ojczyzna i kobieta stanowiły jedność.