Ballada

Ballada – gatunek obejmujący pieśni o charakterze epicko-lirycznym (mieszany, synkretyczny). Narrator przedstawia wydarzenia, udziela też głosu bohaterom.Wykazuje silny związek z pieśniami i podaniami ludowymi. Zastosowanie znajdują takie środki stylistyczne, jak anafory, paralelizmy, refreny.

Ballada romantyczna charakteryzowała się:

  • Ludowym spojrzeniem na świat.
  • Ukazaniem problemów moralnych (systemu wartości).
  • Nastrojowością (rubasznym humorem czy grozą).
  • Występowaniem sił nadprzyrodzonych.

W polskiej poezji najbardziej znane są romantyczne ballady Adama Mickiewicza, silnie powiązane z folklorem ludowym. (tajemniczość, baśniowość dramatyzm wydarzeń). Okres pozytywizmu całkowicie zarzucił ten gatunek, ballada pojawiła się ponownie w okresie Młodej Polski (Jan Tetmajer, Jan Kasprowicz). W międzywojniu popularność zdobyła ballada miejska (tzw. ballady złodziejskie, apaszowskie)

Współcześnie ballady stały się gatunkiem poezji śpiewanej, wśród twórców warto wskazać:

  • Jana Pietrzaka,
  • Jacka Kaczmarskiego,
  • Przemysława Gintrowskiego,
  • Wojciecha Młynarskiego.