Język to podlegający rozwojowi system znaków pierwotnie dźwiękowych, wtórnie pisanych, służący do porozumiewania się w obrębie danej społeczności…
Pisemny, odnoszący się do pisma, wyrażony za pomocą pisma. Przeciwstawne: ustny, mówiony.
Piskliwy, głos o wysokim tonie, cienki, przenikliwy, piszczący, wysoki. Przeciwstawne: tubalny, niski, gruby.
Literatura. Epika. Pamiętnikarstwo. Liryka. Nowelistyka. Dramatopisarstwo. Publicystyka. Dziennikarstwo. Proza. Beletrystyka. Bajkopisarstwo. Epistolografia. [wg Słownika wyrazów bliskoznacznych pod redakcją Stanisława Skorupki]
Druk. Bazgroły. Hieroglify. Bazgranina. List. [wg Słownika wyrazów bliskoznacznych pod redakcją Stanisława Skorupki]
Alfabet fonetyczny. Pisownia wyrazów uzasadniona względami fonetycznymi. Polega na zgodności wyrazu z jego wymową.
Pisownia uzasadniona względami historycznymi. Opiera się na związku pisma z historia wyrazu.
Pisownia umowna. Nie ma związku z wymową. Opiera się na ustalonym zwyczaju (np. pisownia nazw własnych wielką literą).
Pisownia łączna cząstek -by, -bym, -byś Z osobowymi formami czasowników (np. spałabym, uważałbyś) Z wyrazami o budowie właściwej formom czasownikowym, jak wypadałoby, rozważałoby Z partykułami: ani, azali, bodaj, czy, czyż, gdzież, jakże, niech, niecha, nuż, […]
Partykuły piszemy łącznie (razem): -że, -ż z innymi częściami mowy, np. mówże, zróbże. -by, z formami osobowymi czasownika, np. śpiewałaby, ugotowałby. -by ze spójnikami i innymi partykułami, np. gdyby, byleby. Partykuły piszemy rozdzielnie: niech, niechaj, […]
Uzasadniona gramatyczną lub słowotwórczą formą wyrazu. Opiera się na zasadzie jednakowego pisania jednakowych części znaczeniowych wyrazu, a wiec przedrostków, rdzeni i przyrostków, niezależnie od ich wymowy w danym wyrazie.
Copyright © 2026 | MH Magazine WordPress Theme by MH Themes
